ODE AAN DE TROUWBRANCHE

Een ode aan de trouwbranche, een branche die in maart 2020 een zware klap te voortduren kreeg. De branche waar mijn hart en ziel ligt.

Toen COVID-19 ook in ons kikkerlandje uitbrak, zijn wij de eerste weken en maanden alleen maar bezig geweest met crisismanagement, puinruimen, bruidsparen geruststellen en vooral omdenken. Want wat kan er nog wel? Hoe hou ik alsnog mijn bedrijf draaiende en komen we ondanks dat alles zo goed als stil ligt alsnog deze maanden door?

De trouwbranche, de branche waar mijn hart ligt, samen met die van vele andere leveranciers die zich dagelijks inzetten voor onze bruidsparen. Een branche die ook de afgelopen maanden in de kou bleef staan. Een trouwseizoen dat in duigen is gevallen en daarmee niet alleen een heel groot deel van onze inkomsten liet verdwijnen, maar ook het groots trouwen, het groots vieren van de liefde.

Ik snap dat we in deze tijd moeten meebuigen, aanpassen en ons houden aan de maatregelen, en dat doen we. Ik snap niet dat onze branche nog steeds in de kou staat. Er na iedere persconferentie zo ontiegelijk veel onduidelijkheid is en de hele branche weer even op z’n kop staat!

Tot nu, ben ik altijd van de positieve berichtjes geweest, gewoon ook zoals ik ben! Koppie op schouders eronder, komt wel goed, denken in oplossingen, wat er wel kan, en daar gaan we mee door. Het zijn gekke tijden, voor iedereen. Bedrijven zitten in zwaar weer, of vallen om. Mensen zijn angstig en de economie krijgt een flinke klap. Dit gaan we nog wel even voelen… We kunnen namelijk als zzp’er volgend jaar niet even een dubbel seizoen draaien. Wij kunnen onszelf niet in een nog groter aantal stukken delen dan wat je als zzp’er al doet.

Waar zijn onze roze wolken? Wanneer begint de zon weer te schijnen? Wanneer mogen we weer de liefde vieren, met knuffels en zoenen, handen schudden en het van de daken schreeuwen? Wanneer worden wij niet meer vergeten? Wanneer !?

Laat de trouwbranche niet omvallen!

Stay safe, stay positive!

Als we te lang achterom blijven kijken zien we niet wat er allemaal nog voor ons ligt.  Dan zien we niet, dat we over een tijdje weer echt aan de slag kunnen. Onze bruidsparen weer blij kunnen maken en zelf kunnen genieten van hetgeen wat we het allerliefste doen. Als we te lang stil staan, zijn we straks niet klaar voor een nieuw seizoen, een seizoen dat echt gaat komen. Als we te lang achter om kijken naar wat we allen zijn verloren, vinden we niet de positiviteit om door te gaan. Om te blijven omdenken, denken in oplossingen, genieten van de kleine dingen. Laten we vooruit kijken, laten we er vooral naar uitkijken. Laten we lief zijn voor elkaar en helpen hier en daar, elkaar steunen en soms even op elkaar leunen.

Lieve collega’s, we will definitely come back stronger, I can’t wait untill we can rock again.